انسان پیش از کشف حیات بیگانه منقرض خواهد شد؛ علت عدم کشف حیات بیگانه خود ما هستیم!

[ad_1]

مطالعات جدید دانشمندان نشان می‌دهد که تاثیرات مخرب انسان در محیط زیست، به زودی موجب انقراض ما خواهد شد. در واقع ما انسان‌ها، علت عدم کشف حیات بیگانه هستیم!

دانشمندان بر این باورند که تاثیرات ناشی از تغییرات آب‌و‌هوایی، در نهایت منجر به یک ویرانی گسترده در کره زمین خواهد شد.

افزایش سطح آب‌‌ دریا‌ها و غرق شدن تمدن‌های انسانی، افزایش دما در نقاط مختلف کره زمین و … منجر به افزایش نرخ مرگ و میر در جهان می‌شوند. همچنین آلودگی آب‌ها بر اثر بارش‌های اسیدی، حیوانات آبزی را آلوده ساخته و بخش بزرگی از حیات آبی را از بین می‌برد.

این‌ها از جمله عواقبی هستند که بر اثر فعالیت‌های فعلی انسان در زمین، آینده‌ی او را رقم می‌زنند. در واقع ما انسان‌ها برای دست‌یابی به پیشرفت‌هایی ناچیز، شانس دستاورد‌ها و پیشرفت‌های بزرگ‌تر را از بین می‌بریم. بسیاری از دانشمندان بر عقیده هستند که اگر روند فعلی تا چند دهه آینده نیز ادامه یابد، احتمال انقراض نسل انسان نیز وجود دارد!

البته در نگاه اول، این امر بسیار بعید به نظر می‌رسد. اما بسیاری از دانشمندان بر علت عدم کشف حیات بیگانه اتفاق نظر دارند؛ آیا ما انسان‌ها علت اصلی عدم کشف موجودات فضایی هستیم؟

پارادوکس فرمی و ارتباط آن با علت عدم کشف حیات بیگانه

ما در کهکشانی زندگی می‌کنیم که بین 100 تا 400 میلیارد ستاره را در خود جای داده است و هرکدام از این ستاره‌ها توسط تعدادی از سیارات فرازمینی احاطه شده‌اند. تا همین اواخر پیش‌بینی میشد که احتمالا 200 کهکشان مختلف در معرض دید انسان قرار دارد. هریک از این کهکشان‌ها، صد‌ها میلیارد ستاره و هزاران سیاره دارند. اما تحقیقات جدید ناسا نشان می‌دهد که تصورات پیشین ما اشتباه بوده و احتمالا می‌بایست تصورات خود از این اعداد و ارقام را 10 برابر کنیم!

حتی اگر تعداد سیاره‌های حیات‌پذیر بسیار اندک باشد، ارقام مذکور حاکی از آن هستند که حیات بیگانه به طور قطع بر یقین در جایی خارج از زمین وجود دارد. اگر فقط 0.1 درصد از این سیاره‌ها قابل سکونت باشند، احتمالا همین حالا 1 میلیون سیاره از حیات پشتیبانی کرده و موجودات فضایی در آنان در حال زندگی هستند.

انریکو فرمی (Enrico Fermi) به عنوان فیزیکدان برنده جایزه نوبل، این تضاد را با عنوان پارادوکس فرمی (Fermi Paradox) مطرح ساخته و می‌گوید: بیگانگان کجا هستند؟

چرا هنوز هیچ اثری از بیگانگان نیست و ما انسان‌ها تاکنون به شواهدی از زندگی آنان دست نیافته‌ایم؟ برای پاسخ به پارادوکس فرمی، نظریه‌های متعددی ارائه شده‌اند و هریک به نوبه خود سعی دارند علت عدم کشف حیات بیگانه را تشریح کنند.

علت عدم کشف حیات بیگانه

یک فرضیه بالاقوه این است که حیات‌های هوشمند در سیاره‌های موجود در جهان، به علت وجود «فیلترهایی بزرگ» نمی‌توانند خود را در سایر نقاط جهان تکثیر کنند. در واقع فیلترهای بزرگ، عاملی مهم در عدم گسترش حیات از سیاره‌ای به سیاره‌های همسایه به شمار می‌رود.

فیلسوفی با نام نیک بوستروم (Nick Bostrom) می‌گوید که چندین مرحله تکاملی لازم است تا یک تمدن فرازمینی در سیاره‌ای شبیه به زمین، بتواند با سایر سیارات ارتباط برقرار کند. اما برخی موانع و فیلترها، موجب می‌شوند که یک گونه هوشمند همانند انسان، هیچ‌گاه نتواند از تمامی مراحل با موفقیت عبور کند. این نظریه، تا حد بسیاری می‌تواند علت عدم کشف حیات بیگانه توسط ما انسان‌ها را تشریح کند. نیک بوستروم در این باره می‌گوید:

در ابتدا تصور می‌کنید میلیارد‌ها میلیارد سیاره فرازمینی از حیات پشتیبانی می‌کنند. اما واقعیت چیز دیگری‌ست؛ چرا که ما انسان‌ها هنوز نتوانسته‌ایم هیچ نژاد دیگری همانند خود را در جهان قابل مشاهده‌مان کشف کنیم. از این رو به نظر می‌‌رسد که فیلترهای بزرگ به اندازه‌ای قدرتمند هستند که تمامی پیش‌بینی‌های ما را با واقعیتی تلخ مواجه می‌سازند: ما در جهان تنها هستیم؛ چرا که هنوز هیچ اثری از بیگانگان، وسایل نقلیه آنان و یا حتی اثراتی از حضور آنان در سایر نقاط جهان کشف نشده است.

علل اصلی عدم کشف موجودات فضایی

تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسان بر زمین، می‌تواند یکی محتمل‌ترین دلایل این مسئله باشد. در واقع دانشمندان معتقد هستند که فعالیت‌های مخرب انسان در زمین، هماند فیلترهای بزرگ و پر رنگ در عدم موفقیت ما در کشف موجودات بیگانه عمل می‌کند. دیوید والاس ولز (David Wallace-Wells) به عنوان یکی از روزنامه‌نگاران آمریکایی، این موضوع را در مقاله‌ای تحت عنوان «زمین غیرقابل سکونت» (The Uninhabitable Earth) مورد بررسی قرار داده است. او در این باره می‌گوید:

میلیارد‌ها سیستم‌ ستاره‌ای در سراسر جهان وجود دارد که ساکنین سیارات آنان به علت فواصل زمانی و مکانی بسیار زیاد، از وجود یکدیگر بی‌اطلاع هستند. در هریک از این سیاره‌ها، تمدن‌های پیشرفته شروع به شکلی‌گیری و تکامل می‌کنند و در زمانی کوتاه موجب انقراض‌هایی بسیار بزرگ می‌شوند. این تمدن‌های پیشرفته، به علت فعالیت‌های مخرب در جهان خود، هیچ‌گاه از وجود سایر تمدن‌ها مطلع نمی‌شوند. در واقع، فعالیت‌های انسان در کره زمین منجر به افزایش تولید گاز گلخانه‌ای شده و یکی از مهم‌ترین فیلترهای بزرگ در برقراری ارتباط با حیات بیگانه را ایجاد نموده است. تمدن‌ها متولد شده و به پیشرفت‌های چشم‌گیری هم دست پیدا می‌کنند، اما یک فیلتر زیست محیطی موجب می‌شود که آنان در سکوتی غمناک، انقراض خود را رقم بزنند. در تاریخ سیاره زمین نیز این فیلترهای بزرگ، چندین انقراض عظیم را به بار آورده‌اند. اما این پایان ماجرا نیست؛ چرا که انقراض‌های بعدی نیز در راه هستند.

دانشمندان بسیاری بر این باورند که ششمین انقراض بزرگ زمین نیز در راه است و فعالیت‌های مخرب انسان، بدترین سناریوی ممکن در وضعیت آب‌وهوایی را رقم می‌زند.

اگر این خطرات به یک تهدید واقعی تبدیل شوند، احتمالا ما انسان‌ها فیلتری بزرگ را پدید می‌آوریم و باید بگوییم که علت عدم کشف حیات بیگانه خود ما هستیم!

[ad_2]

لینک منبع

موجودات هوشمند فضایی در کهکشان راه شیری ؛ حیات بیگانه همین نزدیکی ها!

[ad_1]

احتمال وجود موجودات هوشمند فضایی در کهکشان راه شیری چقدر است؟ دانشمندان بر این باورند که حیات هوشمند بیگانه ممکن است در همین نزدیکی‌ها باشد!

گروهی از دانشمندان بر اساس تحقیقات خود، از احتمال وجود موجودات هوشمند فضایی در کهکشان راه شیری خبر دادند! به عقیده آنان، با در نظر گرفتن مقیاس کهکشانی می‌توان انتظار داشت که در کهکشان راه شیری، حداقل یک تمدن هوشمند دیگر به جز انسان در حال زندگی باشد. دانشمندان اظهار داشته‌اند که این دسته از موجودات فضایی ، از تکنولوژی‌های لازم برای برقراری ارتباط با زمینیان برخوردارند، اما علت اینکه هنوز به شواهدی واقعی از آنان دست نیافته‌ایم می‌بایست مورد بررسی دقیق‌تر قرار گیرد.

این مطالعه جدید که توسط دانشمندانی با نام‌های لوئیس انکورداکی (Luis A. Anchordoqui)، سوزانا وبر (Susanna Weber) و جورج سوریانو (Jorge F. Soriano) انجام گرفته، در قالب مقاله‌ای جدید در دانشگاه کورنل منتشر گردیده است. هدف اصلی این مقاله، مطرح ساختن فرضیه وجود موجودات هوشمند فضایی در کهکشان راه شیری با قابلیت برقراری ارتباط تکنولوژیکی بوده و تمامی احتمالات ممکن را تحت بررسی خود قرار می‌دهد.

کارشناسان، تحقیقات خود را بر اساس معادله دریک (Drake Equation) انجام داده تا تعداد تمدن‌های موجود در کهکشان راه شیری را مورد بررسی قرار دهند. به عقیده آنان، موجودات هوشمند فضایی در کهکشان راه شیری به تکنولوژی لازم برای برقراری ارتباط از طریق ارسال سیگنال‌های رادیویی نیز دست یافته‌اند. محاسبات دانشمندان نشان می‌دهد که در مقیاس کهکشانی، در کهکشان راه شیری حداقل یک تمدن پیشرفته دیگر با امکان برقراری ارتباط با زمینیان وجود دارد.

علاوه بر این، دانشمندان تعداد سیاراتی که در آنان امکان شکل‌گیری تمدن‌های پیشرفته وجود دارد را با سرعت شکل‌گیری اجرام آسمانی در کمربند حیات مقایسه کردند. اما باید توجه داشت که تابش پرتوهای گاما خطری جدی برای شکل‌گیری تمدن‌های هوشمند به شمار می‌رود.

به عقیده کارشناسان، تلسکوپ فضایی تس (TESS) و جیمز وب (JWST) که در آستانه راه‌اندازی تاریخی خود هستند، می‌توانند نتایج این بررسی‌ها را به خوبی نشان دهند.

موجودات هوشمند فضایی در کهکشان راه شیری

با وجود اینکه دانشمندان بر احتمال وجود موجودات هوشمند فضایی در کهکشان راه شیری اتفاق نظر دارند، اما باید در نظر داشت که شانس شکل‌گیری حیات بیگانه در کهکشان راه شیری بسیار پایین و در مقایسه با سایر تمدن‌های احتمالی جهان در حدود 0.5 درصد است. همین مسئله، جستجو برای موجودات فضایی در همسایگی زمین را با پیچیدگی‌های بسیاری رو به رو می‌سازد. به عقیده کارشناسان، علت اینکه عدم کشف موجودات فضایی را می‌توان به همین امر نسبت داد.

جورج سوریانو و همکارانش در این باره می‌گویند شرط اصلی کشف تمدن‌های پیشرفته فضایی، جستجوی سیاره‌های مشابه زمین در کهکشان راه شیری است.

در این مقاله گروهی، دانشمندان آورده‌اند:

دست‌یابی به داده‌های جدید، ما را قادر خواهد ساخت درک بهتری از موارد زیر داشته باشیم:

  • قرار داشتن سیاره‌های فرازمینی در کمربند حیات
  • مدل‌های مربوط به نرخ‌ شکل‌گیری ستاره‌ها
  • بررسی وجود حیات در سیاره‌های بزرگ‌تر از زمین

پیدا کردن دوقلوهای مشابه زمین، چالشی به مراتب سخت‌تر است. چرا که این سیاره‌ها سیگنال‌های ضعیفی از خود تولید می‌کنند و تاکنون تعداد انگشت‌شماری از آنان کشف شده‌اند. تکنولوژی مورد نیاز برای تشخیص چنین سیاره‌هایی، به لطف نسل جدید تلسکوپ‌های فضایی در اختیارمان قرار خواهد گرفت. تلسکوپ فضایی تس ، یکی از اصلی‌ترین قدم‌های آژانس فضایی ناسا (NASA9 برای جستجو سیاره‌های فرازمینی و بررسی وضعیت حیات در آنان است.

مطالعات بیشتر در زمینه جستجوی هوش فرازمینی ، با راه‌اندازی رسمی تلسکوپ فضایی جیمز وب و تلسکوپ مادون قرمز میدان گسترده (WFIRST AFTA)‌ ادامه خوهد یافت. تا کشف نهایی حیات بیگانه ممکن است چند دهه فاصله داشته باشیم، اما نکته مهم تلاش‌ها و دستاورد‌هایی هستند که ما را به استقبال این کشف تاریخی می‌برند.

در سال 2016، دانشمندان داده‌های ماهواره کپلر را با معادله دریک مطابقت دادند. سپس معادله دریک را برای پیش‌بینی شانس وجود تمدن‌های پیشرفته در تمامی اعصار تاریخ تغییر دادند. تحقیقات نشان می‌دهد که با وجود احتمال بسیار پایین شکل‌گیری حیات هوشمند در سیاره‌های قابل سکونت، کره زمین تنها مکانی نیست که از حیات را به مرحله پیشرفته پرورش داده است.

موجودات هوشمند فضایی در کهکشان راه شیری

دانشمندان توضیح می‌دهند که شانس شکل‌گیری یک تمدن پیشرفته یک در ده تریلیون است؛ چرا که در میان تمامی مکان‌های شناخته شده با ابزارهای فعلی، انسان تنها موجودات پیشرفته کیهان شناخته می‌شود.

[ad_2]

لینک منبع

5 سیگنال فضایی ناشناخته که موجودات فضایی در آنها نقشی نداشتند

[ad_1]

در سال‌های اخیر محققان چندین سیگنال فضایی ناشناخته را از منابع گوناگونی دریافت کرده بودند که بعدها مشخص شد بیگانگان منشا این سیگنال‌ های فضایی نبوده‌اند.

ستاره شناس آنتونیو پاریس (Antonio Paris) تصور می‌کند سیگنال فضایی ناشناخته Wow که حدس زده می‌شد از سوی موجودات فضایی باشد از عبور ستاره‌ی دنباله‌داری بود که در یک طیف رادویی خاص منتشر می‌شد. در حالیکه ستاره‌شناسان فکر می‌کردند سیگنال wow یکی از چند پیام رادیویی طبیعی است.

وجود یا عدم وجود موجودات فرازمینی یکی از پیچیده‌ترین معماهای حال حاضر است که هیچ دلیلی برای رد یا تایید موجودات فضایی وجود ندارد. اما در چند سال گذشته سیگنال‌های عجیب و مرموزی در خارج از منظومه‌ی شمسی دریافت شده است که به‌اشتباه آنها را به فرازمینی‌ها نسبت داده بودیم. در ادامه به 5 مورد از آنها می‌پردازیم.

آدمک‌های سبز کوچک (LGM1)

تپ اختر

در سال 1967 ژاکلین بل برنل (Jocelyn Bell Burnell) و سرپرست او آنتونی هویش (Antony Hewish) زمانی که روی یک پژوهشی در زمینه اخترفیزیک کار می‌کردند، سیگنال‌های رادیویی مشخصی را شنیدند؛ پالس‌هایی از امواج رادیویی که هر 1.3373 ثانیه یک‌بار تکرار می‌شدند. آنها هنوز مطمئن نبودند که این سیگنال‌ها از سوی موجودات فضایی است یا خیر؟

برنل در این رابطه می‌گوید:

این سیگنال فضایی ناشناخته تا به حال از هر ستاره‌ی شناخته شده، سریع‌تر بود.

آنها در ابتدا تصور می‌کردند که این سیگنال از جانب انسان‌ها مخابره شده است اما منبع آن هیچ شباهتی به حرکت ماهواره‌ها نداشت. با شناسایی این سیگنال توسط دیگر تلسکوپ‌های رادیویی معلوم شد که منبع آن خارج از منظومه شمسی و درون کهکشان است. تیم بل، منبع رادیویی LGM-1 را «آدمک‌های سبز کوچک» نامیدند و از انتشار خبر کشف تمدن دیگر و هوش فرازمینی خودداری کردند چون آنها هنوز مطمئن نبودند.

برنل یکی دیگر از سیگنال‌ های مشابه را در قسمت دیگری از آسمان پیدا کرد. از آنجایی که بعید بود که دو تمدن مختلف فرکانس مشابه برای ارسال انتخاب کنند، منبع فرکانس ارسالی احتمالا طبیعی بود. امروزه می‌دانیم که عامل آن سیگنال‌ها، آدمک‌های سبز نبودند، بلکه پدیده‌‌‌ای نجومی به نام تپ اختر باعث چنین پدیده‌ای شده بود.

سیگنال عجیب ستاره HD164595

سیگنال فضایی

محققان در سال 2016 از ردیابی سیگنال فضایی ناشناخته در مسیر ستاره HD164595 (واقع در صورت فلکی هرکول) خبر دادند که توسط تلسکوپی روسی به نام RATAN-600 کشف شد. HD 164595 ستاره‌ای کاملا شبیه به خورشید است، با این تفاوت که یک درصد درخشان‌تر است. این ستاره 4.5 میلیارد سال سن دارد،‌ دمایی مشابه خورشید داشته و حتی ترکیبات عناصر موجود در آن نیز با خورشید یکسان است. برای ارسال چنین سیگنالی با طول موج 11 گیگاهرتز و تنها در جهت زمین به 50 تریلیون وات انرژی نیاز است، این سیگنال کمی بیشتر از نیمی از انرژی مصرفی کل بشر در یک ثانیه است.

اما چناچه این سیگنال فضایی ناشناخته در تمام جهت پخش شده باشد انرژی مورد نیاز برای رسیدن به زمین 100 میلیون برابر بیشتر از مورد قبلی خواهد بود. در نتیجه این احتمال وجود دارد که سیگنال ردیابی شده اثر جانبی بزرگنمایی گرانشی باشد؛ این پدیده‌ زمانی رخ می‌دهد که یک جرم بزرگ مانند یک ستاره بافت فضا-زمان را به اندازه‌ای دچار انحنا می‌کند که می‌تواند سیگنالی که در پس این بافت قرار دارد را جمع‌آوری، متمرکز و بزرگنمایی کرده و به سوی زمین بتاباند.

سیگنال‌ های عجیب Perytons

سیگنال‌ های عجیب Perytons

ستاره شناسانی که در رصدخانه پارکز استرالیا مشغول فعالیت هستند از سال 1990 سالانه یک یا دو مرتبه سیگنال های رادیویی مرموزی را دریافت می‌‌کنند. سیگنال‌های Perytons و FRBها کاملا مشابه هم هستند با این تفاوت که ستاره شناسان متوجه شده‎اند منشا Perytons زمینی است در حالی که FRB‎ ها از دیگر کهکشان‎ها نشات می‎گیرند. در سال 1998 نیز رادیو تلسکوپ پارکز در استرالیا سیگنالی اسرارآمیز دریافت کرد.

این سیگنال دارای فرکانس‌های متنوع و منشا آن نامشخص بود که بعدها به perytons موسوم شد و به‌مدت چند سال ستاره‌شناسان را متحیر ساخت، اما در سال 2015 محققان متوجه شدند که سیگنال فضایی ناشناخته که فکر می‌‌کردند از سیارات دور به زمین می‌رسد درست از درون آشپزخانه‌ها نشات گرفته بود. در پس همه‌ی روایت‌های یاد شده می‌‌توان شاهد کم رنگ شدن فرضیه مربوط به موجودات فضایی بود. بدون شک بیگانگان فضایی منشا هیچ کدام از این سیگنال‌ها نبوده‌‌اند.

ستاره کی‌ ای‌ سی 8462852

سیگنال ستاره HD164595

آیا این احتمال وجود دارد که تاریکی ستاره کی‌ ای‌ سی 8462852 کار موجودات فضایی باشد؟ این ستاره علاوه‌ بر اسم ماندگارش، یک مشکل حل نشده در فاصله 1500 سال نوری نیز هست. جسم بزرگی در مسیر این ستاره قرار گرفته که باعث مسدود شدن 20 درصد نور آن می‌شود، اندازه این جسم مقادیری عجیب است چراکه سیاره مشتری با اندازه بزرگی که دارد تنها قادر به مسدود کردن یک درصد از نور ستاره‌ای به اندازه KIC 8462852 است.

برخی از دانشمندان آن را ازدحام دایسون می‌دانند که نسبت به کره عظیم‌الجثه دایسون کوچکتر است. این کره، ستاره مورد نظر را احاطه کرده و انرژی خروجی آن را برمی‌دارد. برای کشف این جسم باید تا سال 2018 و راه‌اندازی تلسکوپ فضایی جیمز وب صبر کنیم. کی‌ ای‌ سی 8462852 در پیکر آسمانی ماکیان، به چشم میان ستاره های دنب و دلتا ماکیان جای گرفته است. اخترشناسان توضیح‌های احتمالی بسیار گوناگونی را برای رفتار شگفت‌انگیز این ستاره پیشنهاد داده‌اند.

برخی آن را به دلیل دینامیک درونی آن می‌دانند، برخی می‌گویند شاید با انبوهی از سیارک‌ها در بر گرفته شده، و برخی دیگر نیز دلیل آن را سیاره‌ای می‌دانند که در گذشته آن را بلعیده بود. برخی دیگر از اخترشناسان در توضیح این مسئله می‌گویند این افت‌های نور به‌علت ابرسازه‌های بیگانگان است که به دور ستاره می‌چرخند.

انفجار رادیویی سریع (FRBs)

انفجار رادیویی سریع

انفجارهای رادیویی سریع یا FRB در سال 2016 کشف شد، که مسیر آنها به طرف کهکشان کوتوله کم نور بود که 3 میلیارد سال نوری با ما فاصله داشت است. این پدیده برای اولین بار در سال 2007 کشف شد، و تاکنون فقط 18 مورد از آنها شناسایی شده. از آنجا که مدت زمان دریافت امواج مذکور فقط چند میلی ثانیه است، به آنها انفجارهای رادیویی سریع یا FRB می‌گویند، و ماهیت پراکنده و محدود، شناسایی یا تشخیص موقعیت مکانی آنها را ناممکن می‌سازد.

تفکرات متفاوتی در مورد منبع این پدیده‌های عجیب وجود دارد. آبراهام لوئب (Abraham Loeb) و ماناسوی لینگام (Manasvi Lingam) می‌گویند که این پرتوهای نور می‌توانند به بادبان غول پیکر نوری در یک سیستم نیروی محرکه فوتونی انرژی‌رسانی کنند، و کشتی های فضایی یا کاوشگرها را با سرعت نور از میان فضای بین ستاره‌ای عبور دهد. این احتمال کمتر است که موجودات فضایی در این انفجارها نقش داشته باشند، چراکه به‌طور دوره ای تکرار می‌شوند و گویا با سیاهچاله ها در ارتباط هستند.هرچند این پدیده، راه کاملا جدیدی از تحقیقات را به سمت فیزیک سیاهچاله باز کرده است. براساس تفکر لینگام و لوئب در مورد بیگانه بودن منشا، هر احتمالی باید بررسی شود و لزومی ندارد که اهمیت آن بررسی شود. از نظر آنها این منشا فیزیک نجومی نباید نادیده گرفته شود، و احتمالا رویدادهای نجومی باعث FRB می‌شوند. این نوع حدس و گمان آگاهانه، موضوع جالبی است در حالی که هنوز در مورد آن تردید وجود دارد.

[ad_2]

لینک منبع