قرار دادن Launcher اوبونتو در پایین صفحه

[ad_1]

 

ار اوبونتو ۱۶.۰۴ به بعد ویژگی اضافه شد که کاربران می توانند Launcher که در سمت چپ اوبونتو قرار داشت آن را به سمت پایین صفحه دسکتاپ منتقل کنید.
البته در حال حاضر شما فقط می توانید  Launcher را یا در سمت چپ قرار دهید یا در سمت پایین صفحه و نمی توانید در سمت راست و یا بالای صفحه خود قرار دهید.

 روش اول

در ابتدا وارد محیط Terminal شوید. کافیست بر روی آیکون Ubuntu که در سمت چپ بالا قرار دارد کلیک کنید و Terminal را وارد کنید.

move Lancher to the Bottom

سپس دستور زیر را در محیط Terminal قرار دهید و Enter بزنید تا بلافاصله در پایین صفحه دسکتاپ قرار گیرد.

gsettings set com.canonical.Unity.Launcher launcher-position Bottom

 

move Lancher to the Bottom

اما اگر پشیمان شدید و بخواهید به سمت چپ دوباره انتقال دهید کافیست دستور زیر را در Terminal قرار دهید.

gsettings set com.canonical.Unity.Launcher launcher-position Left

move Lancher to the Bottom


روش دوم

با استفاده از نرم افزار Unity Tweak Tool به راحتی می توانید Launcher اوبونتو را انتقال دهید.
در ابتدا باید نرم افزار  “Unity Tweak Tool” از Ubuntu Software دانلود کنید.

نرم افزار را اجرا کنید سپس بر روی Launcher کلیک کنید.

در قسمت Position اگر حالت Bottom را فعال کنید Launcher به سمت پایین منتقل می شود.
اما اگر در وضعیت Left به همان حالت قبل خود برمیگردد.

move Lancher to the Bottom

[ad_2]

لینک منبع

آشنایی با تنظیمات پیشرفته انتخاب دیسک در VMware Workstation

[ad_1]

 

هنگامی که یک ماشین مجازی ایجاد می کنید باید در هنگام انتخاب دیسک فضای مشخصی را اختصاص دهید و ماشین مجازی از این فضای تعیین شده استفاده کند و بیشتر از این مقدار حق استفاده ندارد. البته راه هایی برای افزایش  دیسک وجود دارد که می توانیم از این راه ها استفاده کنیم.

اما در این مقاله میخواهیم به شما آموزشی دهیم که دیگر هیچ فضای مشخصی را به ماشین مجازی اختصاص ندهید و بتواند بر اساس کل فضای هارد دیسک و یا هر یک از پارتیشن ها بتواند از فضا ذخیره سازی آن ها به طور مستقیم استفاده کند.
حالا میخواهیم ماشین مجازی ایجاد کنیم که هیچ گونه فضای مشخصی را به این ماشین اختصاص ندهیم و بتواند بر اساس فضای واقعی هارد دیسک من که همانند ویندوز در حال استفاده از آن می باشد استفاده کند.

در ابتدا یک ماشین مجازی ایجاد میکنم، کافیست از منو File گزینه New را انتخاب کنید.

physical disc advanced

در مرحله اول گزینه دوم یعنی (Custom (advanced را انتخاب کنید.

قبلا به صورت کامل ساخت ماشین مجازی را آموزش دادیم. پس دیگر به معرفی تمام این مراحل و گزینه ها نمی پردازیم.
لازم است وارد مرحله ۱۲ یعنی Select a Disk شوید.
سپس در این مرحله گزینه سوم یعنی (Use a physical disk (for advanced users را انتخاب کنید.

physical disc advanced

در بالا صفحه هشداری مبنی بر اینکه،  دسترسی به دیسک های خام ممکن است باعث از بین رفتن اطلاعات یا عدم قابلیت بوت شدن شود، به خصوص اگر پارتیشن دیسک خام به عنوان دستگاه بوت استفاده شود.
در پایین صفحه در قسمت Usage دو گزینه وجود دارد:

۱- Use Entire disk اگر این گزینه را انتخاب کنید از تمام فضای هارد دیسک به عنوان فضای ذخیره سازی استفاده می کند. (این گزینه توصیه نمی شود)

۲- use individual partition اگر این گزینه را انتخاب کنید می توانید یک یا چند تا از پارتیشن های خود به عنوان فضای ذخیره سازی استفاده کنید.

physical disc advanced

در مرحله بعدی باید پارتیشن های مورد نظر خود را برای ذخیره سازی ماشین مجازی انتخاب کنید.
سپس مراحل را طبق آموزش های قبلی پیش ببرید.

physical disc advanced

اما حالا فرض کنید از قبل ماشین مجازی را ایجاد کرده اید و سیستم عامل را هم در آن نصب کرده اید اگر بخواهید از این قابلیت برای ماشین مجازی استفاده کنید کافیست ماشین مجازی مورد نظر را انتخاب سپس از منو VM گزینه Settings را انتخاب کنید.

physical disc advanced

سپس در پنجره باز شده گزینه Add را انتخاب کنید.

physical disc advanced

در پنجره Hardware Type از میان لیست گزینه Hard Disk را انتخاب کنید.
سپس بر روی Next کلیک کنید.

physical disc advanced

در مرحله Select a Disk Type بر روی حالت SCSI قرار دهید.

 

physical disc advanced

در مرحله Select a Disk بر روی گزینه سوم یعنی Use a physical disk (for advanced users) را انتخاب کنید.

physical disc advanced

ادامه مراحل در بالا توضیح داده شده است.
فقط به ابن نکته توجه داشته باشید سعی کنید پارتیشن اصلی که ویندوز در آن نصب شده است را انتخاب نکنید تا به مشکلی نخورید.

[ad_2]

لینک منبع

Device Association Framework Provider Host چیست؟

[ad_1]

عده ای تصویر می کنند که شغل Help Desk یک پست سازمانی سطح پایین در دپارتمان های IT است. اما باید بدانید که یک Help Desk حرفه ای نیاز به دانش بسیار وسیعی در حوزه IT دارد. برای مثال یک Help Desk در شبکه های مایکروسافتی برای عیب یابی اصولی بایستی پروسس های مختلفی را که در ویندوز اجرا می شوند بشناسد. در این آموزش پروسس Device Association Framework Provider Host را به صورت مختصر بررسی خواهیم کرد.

پروسس Device Association Framework Provider Host چیست؟

اگر شما Task Manager را در هر کلاینت ویندوز ۸ یا ۱۰ اجرا کنید ، حتما یک یا چند پروسس را تحت عنوان Device Association Framework Provider Host مشاهده می نمایید. این پروسس یکی از پردازش های هسته ای و رسمی در ویندوز است که توسط حساب Local Service اجرا می شود. وظیفه آن ایجاد ارتباط و Pair سخت افزارهای با سیم و بی سیم با ویندوز است. در واقع به ازای هر دیوایس که نیاز به Pair با ویندوز داشته باشد یک پروسس در تسک منیجر از نوع Device Association Framework Provider Host مشاهده می شود.

Device Association Framework Provider Host 1

مصرف منابع در پردازشِ Device Association Framework Provider Host

در زمانی که این پردازش به صورت طبیعی عمل می نماید ، مصرف منابع آن بسیار کم است. برای CPU چیزی نزدیک به صفر و مصرف RAM حداکثر ۱۰ مگابایت باید باشد. اگر پردازش مذکور در سیستم شما بیشتر از این مقدار حافظه یا CPU مصرف می کند ، شک نکنید که با اشکالی مواجه است.

متاسفانه Task Manager هیچ اطلاعاتی از اینکه هر Instance از Device Association Framework Provider Host مربوط به کدام دیوایس است ارائه نمی دهد. به همین دلیل در زمان وقوع این مشکل کار عیب یابی مشکل است. اما بهتر است از دستورالعمل زیر پیروی نمایید :

ابتدا ویندوز را به روز رسانی نمایید. به این دلیل که برنامه Windows Update در زمان به روزرسانی ، درایورهایی که سیستم عامل مسئول مدیریت آن ها است را نیز Update می نماید. بنابراین خیال تان از بابت عدم وجود مشکل در درایور بعضی از سخت افزارها راحت می شود.

اگر هنوز مشکل وجود دارد ، درایورهایی را که به روزرسانی آن ها توسط ویندوز صورت نمی پذیرد را نیز Update نمایید. برای اینکار نرم افزارهای مختلفی وجود دارند. مانند Driver Pack Solutions یا اینکه می توانید به وب سایت سازنده سخت افزارتان مراجعه نمایید.

بعد از به روزرسانی به Device Manager ویندوز مراجعه کنید و بررسی کنید که آیا سخت افزار شناسایی نشده ای در آن جا وجود دارد یا خیر ؟

بعد از همه این ها به احتمال زیاد مشکل استفاده زیاد از منابع سیستم توسط این پردازش حل می شود.

چطور مطمئن شویم که پردازش Device Association Framework Provider Host ویروس نیست؟

گفتیم که این Process جزو کامپوننت های اصلی خود ویندوز است. بنابراین نمی تواند ویروس باشد. اما ممکن است یک ویروس خود را با نام جعلی آن پنهان کرده باشد. برای اینکه مطمئن شویم این پردازش در سیستم ما ویروس نیست در Task Manager ویندوز بر روی آن راست کلیک نمایید و Open File Location را کلیک کنید.

پردازش مذکور را فایلی به نام dasHost مدیریت می کند و مسیر آن در فولدر Windows و دایرکتوری System32 است.

اگر با انجام این عمل مسیر فوق باز شده باشد ، تقریبا می توانید مطمئن باشید که پردازش ، ویروس نیست.

اگر این مطلب برای شما مفید است آن را با دوستان تان به اشتراک بگذارید.

 

[ad_2]

لینک منبع

نحوه مانیتورینگ سرور های Exchange

[ad_1]

در این مقاله می خواهیم نرم افزار رایگانی به نام Exchange Health Monitor معرفی کنیم که برای مانیتور کردن سرور های Exchange کاربرد دارد، این نرم افزار تولید شرکت ManageEngine می باشد.
برای دانلود نرم افزار می توانید از لینک زیر استفاده کنید.

لینک دانلود

نرم افزار را نصب و سپس آن را اجرا کنید.
بعد از اجرا نرم افزار باید اطلاعات سرور Exchange را وارد کنید.

در قسمت Server Name نام سرور و یا IP سرور Exchange را وارد کنید.
در قسمت Domain Name نام کامل دومین شبکه را وارد کنید.
در قسمت Username  و Password نام کاربری و رمز عبوری که دسترسی کامل به سرور Exchange را دارد را وارد کنید.
و در آخر بر روی Connect کلیک کنید.
سپس چند لحظه صبر می کنید تا به جمع آوری اطلاعات از سرور Exchange بپردازد.

Monitor Exchange

همانطور که در تصویر مشاهده می کنید پس از اتصال به سرور Exchange اطلاعات تکمیلی از سرور Exchange در اختیارتان قرار می دهد اطلاعاتی اعم از مقدار استفاده پردازنده، حافظه و هارد دیسک را مشاهده کنید.

Monitor Exchange
در قسمت Exchange Server می توانید تمام سرویس های مربوط به Exchange را مشاهده کنید.


فرض کنید شما مسئول IT یک شرکت هستید و مدیریت سرورهای Exchange بر عهده شما می باشد و شما باید هر هفته یک گزارش کامل از عملکرد سرور های Exchange برای مدیریت ارسال کنید از همین برنامه می توانید گزارش کاملی از سرور های Exchange تهیه کنید و آن را به مدیریت و یا هر شخص دیگری ارسال کنید، در ضمن فرمت گزارش PDF می باشد.
برای تهیه گزارش کافیست بر روی Generate report کلیک کنید.

سپس از شما سوال می پرسد که آیا می خواهید این گزارش را از طریق ایمیل ارسال کنید.
اگر بر روی Save کلیک کنید این گزارش را تنها ذخیره می کنید اما اگر بر روی Save & Send کلیک کنید علاوه بر ذخیره گزارش ارسال هم می کنید به هر ایمیلی که وارد کنید.


به این نکته توجه داشته باشید تنها در صورتی ایمیل ارسال می شود که SMTP در سرور Exchange پیکربندی شده باشد.

[ad_2]

لینک منبع

چیپست اسنپ‎دراگون 660 در بنچمارک GeekBench قدرت خود را نشان داد

[ad_1]

اوایل ماه گذشته‎ی میلادی شرکت کوالکام از چیپست اسنپ‎دراگون 660 رونمایی و مشخصات آن را با این گفته اعلام کرد که در یک تاریخ مشخص نشده پیش از سه‎ماهه‎ی سوم سال 2017 به بازار خواهد آمد. دقیقا هنوز مشخص نیست که این سیستم روی چیپ در دنیای واقعی چه عملکردی داشته باشد، اما روز گذشته چیپ مذکور در بنچمارک GeekBench جضور یافت و امتیازهای واقعا عالی به دست آورد تا بتوانیم پیش‎نمایشی از قدرت رقابت چیپست در پیش روی کوالکام با رقبایش را مشاهده کنیم.

نتایج بنچمارک مذکور اطلاعات زیادی در خصوص مشخصات این چیپست یا نام آن مطرح نمی‎کند به جز این حقیقت که از هشت هسته بهره‎ می‎برد که 4 تای آن‎ها سرعت کلاکی تا حداکثر 1.84 گیگاهرتز دارند. گرچه، بایستی اشاره کرد که 4 هسته‎ی باقی‎مانده با پیکربندی big.LITTLE هر کدام تا حداکثر 2.2 گیگاهرتز سرعت کلاک دارند. نمونه‎ی اولیه از دستگاهی که برای تست اسنپ‎دراگون 660 به کار گرفته شده با نام “قلب ناشناس” مطرح شده که از یک مادربورد ناشناخته، 3 گیگابایت رم و سیستم‎عامل اندروید نوقا 7.1.1 استفاده می‎کند. در رابطه با عملکرد این چیپ بایستی گفت که ظاهرا اسنپ‎دراگون 660 توانسته است در تست‎های تک هسته امتیاز 1599 و در بنچمارک‎های چند هسته امتیاز 5639 را به دست آورد. در تئوری و در مقایسه با سایر چیپست‎های به محک گذاشته در بنچمارک GeekBench، اسنپ‎دراگون 660 به نظر می‎رسد عملکردی در سطح اسنپ‎دراگون 820 کوالکام در تست‎های تک هسته دارد. در بخش چند هسته، این چیپ ظاهرا اندکی بهتر به نسبت چیپ HiSilicon Kirin 950 هوآوی عمل می‎کند اما HiSilicon Kirin 960 به نسبت آن بهتر است.

برای یک چیپست میان‎رده‎ی با قدرت بالا، اسنپ‎دراگون 660 به خوبی در این بنچمارک‎های اولیه توان عالی خود را به نمایش می‎گذارد. گرچه، این نتایج احتمالا تغییر می‎کند و بنچمارک‎ها الزاما منعکس‎کننده‎ی تجربه‎ی کاربر و عملکرد در دنیای واقعی نیستند. از نظر مشخصات، این چیپ براساس فناوری ساخت 14 نانومتری LPP ساخته شده و مجهز به هشت هسته‎ای کریو 250 کوالکام به همراه چیپ گرافیکی آدرنو 512 و یک مودم X12 LTE است. این سیستم روی چیپ جدا از عملکرد بهتری که به نسبت نسل‎های قبلی خود دارد از فناوری شارژ سریع 4.0 نیز پشتیبانی کرده که نویدی برای مدیریت بهتر انرژی باتری و افزایش عمر باتری تا دو ساعت بیشتر به نسبت اسنپ‎دراگون 653 است. جزئیات بیشتر در خصوص آخرین تراشه‎ی کوالکام بایستی طی چند ماه آینده منتشر شود.

لينک کوتاه: http://tech-news.ir/?p=67990

[ad_2]

لینک منبع

سیستم Google Play Protect باعث امن‎تر کردن دستگاه‎های اندرویدی می‎شود

[ad_1]

ما به خوبی می‎دانیم که گوگل چندین تدبیر امنیتی تحت اجرا دارد تا مانع بارگذاری اپلیکیشن‎های بدافزار در گوگل‎ پلی‎استور شود. سیستم این شرکت کامل نیست تا شاهد باشیم گاهی اوقات برخی از اپلیکیشن‎های مخرب نیز از فیلتر رد می‎شوند اما اکثر اوقات پلی‎استور محیط امن و به طور کلی قابل اطمینان برای دانلود اپلیکیشن‎های اندرویدی است.

گرچه در کنفرانس Google I/O 2017، این شرکت طرح دیگری به اسم Google Play Protect را معرفی کرد. این طرح یک سیستم محافظتی است که هر زمان اپلیکیشن‎ها به پلی‎استور اضافه می‎شوند، گوگل وجود هرگونه کد مخربی را داخل اپ مربوطه بررسی و حتی اپلیکیشن‎هایی که تصور می‎شوند پتانسیل آسیب رساندن به دستگاه‎هایی که بر روی آن‎ها نصب می‎شوند را دارند، غیرفعال می‎کند.

Play Protect هم‎چنین قادر به اسکن دستگاه کاربر و کمک به کاربران در پاک کردن اپلیکیشن‎های ناخواسته خواهد بود و گوگل هم‎چنین از یادگیری ماشینی برای کسب آگاهی از رفتار یک اپ استفاده می‎کند تا زمانی که اوضاع از حالت معمولی خود خارج شد، با آن برخورد کند. Play Protect هم‎چنین بهره‎مند از یک قابلیت Find My Device خواهد بود که به کاربران کمک خواهد کرد دستگاه‎های گم شده‎ی خود را پیدا کنند و حتی به آن‎ها اجازه می‎دهد از راه دور در صورت رخ دادن چنین اتفاقی یک دستگاه را قفل یا اطلاعات آن را پاک کنند.

براساس اعلام گوگل، آن‎ها انتظار دارد که این قابلیت‎های جدید طی هفته‎های آتی عملی شوند، بنابراین اگر مایل به کسب اطلاعات بیشتر هستید به وب‎سایت گوگل در خصوص اندروید سری بزنید.

لينک کوتاه: http://tech-news.ir/?p=67995

[ad_2]

لینک منبع

چگونه رمز عبور فایل پی دی اف را برداریم!

[ad_1]

بعضی از فایلهای پی دی اف به نحوی قفل گذاری شده‌اند که برای هربار استفاده از آن باید رمز عبور را وارد کنیم. شما می‌توانید با برداشتن رمز عبور این فایلها و ذخیره سازی آن در جایی امن کار را برای خود آسان‌تر کنید.

در ادامه دو روش را برای برداشتن پسوورد فایلهای پی دی اف به شما معرفی کرده‌ایم: راه حلی آسانی در سیستم‌ها عامل‌هایی که این نرم‌فزار را از قبل نصب داشته‌اند، راه حلی رسمی که نیازمند نرم افزار acrobat reader است.

البته در هردو روش فرض را براین گرفته‌ایم که شما رمز عبور فایل را می‌دانید. متاسفانه، هیچ راه حل آسانی برای برداشتن رمز عبور فایل‌هایی که نمی‌دانید وجود ندارد.

راه حل آسان: کپی کردن بگیرید

این راه حل ممکن است کمی احمقانه به نظر برسد اما با این کار می‌توانید به راحتی با کپی کردن آن در فایل پی دی اف جدید رمز عبور آن را بردارید. سیستم نمونه کپی این فایل پی دی اف را ایجاد خواهد کرد و دیگر این نسخه کپی رمز عبور نخواهد داشت.

این روش فقط در صورتی عملی است که فایل پی دی اف شما محدودیت کپی و پرینت نداشته باشد. بسیاری از فایلهای پی دی اف فقط با رمز عبور محدود شده اند و هنگام باز کردن قفل آن محدودیتی در پرینت معمولی ندارند.

شما این کار راه به چند روش می‌توانید انجام دهید. اگر ازمرورگر گوگل کروم در Windows، macOs، linux یا Chrome OS استفاده می‌کنید به راحتی می‌توانید این کار ار از طریق مروگرتان انجام دهید. ابتدا، فایل پی دی اف را باز کرده و رمز عبور آن را وارد کنید سپس بر گزنیه “Print” از نوار ابزار پی دی اف کلیک کرده و به راحتی پی دی اف را چاپ کنید.

 

 

بروری گزینه “Change” در Destination و انتخال گزینه “Save as PDF” کلیک کنید. سپس گزینه “Save” را انتخاب کنید تا بتوانید نام و محل ذخیره فایل جدیدتان را انتخاب کنید. فایل پی دی اف جدید دارای نام جدید با همان محتوای فایل اصلی خواهد بود با این تفاوت که دیگر رمز عبوری ندارد

 

این روش بروی مرورگر کروم در هر سیستم عاملی کار می‌کند اما می توان از همین روش در دیگر نرم افزاهای کپی و پرینت پی دی اف استفاده کرد. برای مثال، ویندوز 10 دارای PDF Printer است که بدین معناست که این عمل را می‌توانید در Microsoft Edge یا PDF viewer ویندوز انجام دهید.

برای مثاب، فایل پی دی اف رمزگذاری شده ‌ای را در Microsoft Edge کنید و رمز عبور را برای دیدن فایل وارد نمایید. بروی گزینه “Print” در نوار ابزار PDF viewer را پس از باز شدن فایل کلیک کنید.

 

 

گزینه “Microsoft Print to PDF” را انتخاب کرده و بروی گزینه “Print” کلیک نمایید. با این کار پنجره‌ای باز خواهد شد که خواهید توانست نام و محل ذخیره جدیدی برا فایل پی دی اف مربوطه انتخاب نمایید.

این روش در هرنوع PDF viewer ویندوز 10 انجام شدنی است. تنها کافی است پرینتر “Microsoft Print to PDF” را انتخاب نمایید. در ورژن‌های قدیمی‌تر ویندوز، شما می‌بایست پرینتر مجازی PDF را پیش از انجام این کار بروی ویندوز نصب کنید یا از مرورگر کروم استفاده نمایید.

 

 

این روش در سیستم عامل‌های دیگر نیز عملی است. برای مثال در Mac، می‌‌توان این کار را با Preview یا هر PDF viewer دیگر و حتی با گزینه پرینت پی دی اف اصلی ویندوز انجام داد.

 

 

بروی منوی “PDF” در زیر نواز Print کلیک کرده و گزینه “Save as PDF” را انتخاب نمایید سپس نام ومحل ذخیره فایل پی دی اف جدید را وارد نمایید. این فایل پی دی اف جدید دارای محتوای پی دی اف اصلی و بدون رمز عبور است.

 

 

راه حل رسمی: استفاه از Adobe Acrobat Pro

شما می‌توانید این کار را با روشی رسمی با نرم افزار Adobe Acrobat Pro که نرم افزاری پولی و غیر رایگان است انجام دهید. این برنامه با برنامه رایگان PDF viewer   Adobe Acrobat Reader که اکثر اشخاص از آن استفاده می‌کنند تفاوت دارد. البته Adobe نسخه آزمایش چند هفته‌ای Adobe Acrobat Pro را در اخیتار کاربران نهاده است، این نرم افزار حتی در صورتی که فایل پی دی اف دارای محدودیت پرینتی باشد و نتوان آن را با دیگر نرم افزاهای ذکر شده پرینت گرفت عمل می‌کند.

فایل پی دی افی را از نرم افزار Adobe Acrobat Pro بازکرده و رمز عبور آن را وارد نمایید. برای ایکون سمت چپ پنجره کلید و بروی “Permission Details” کلیک نمایید. هم چنین می‌توانید از گزینه File > Properties و سپس بروی “Security” کلیک نمایید.

 

 

بروی “Security Method” کلیک کرده و سپس گزینه “No Security” انتخاب نموده و برای برداشتن رمز عبور بروی OK کلیک نمایید.

 

 

بروی File > Save کلیک کرده تا تغییرات ایجاد شده را ذخیره نمایید. هم چنین می‌توانید برنامه را بسته و پس از نمایان شدن پیغام ذخیره تغییرات خود را ذخیره نمایید.

 

 

 

لينک کوتاه: http://tech-news.ir/?p=64558

[ad_2]

لینک منبع

پتنت جدید گوشی LG V30 یا G7 بدون حاشیه را نشان می‎دهد

[ad_1]

سال گذشته یک مسیر کاملا جدید برای فناوری نمایشگر موبایل را نشان می‎دهد، همان‎طور که در خانواده‎ی گلکسی S8 سامسونگ و هم‎چنین LG G6 این قضیه را مشاهده کردیم، پرچم‎دارهایی که توجه‎ی عموم را با بهره‎مندی از فضای بیشتر نمایشگر با حواشی کوچکتر به خود جلب کردند. حال به نظر می‎رسد که شرکت ال‎جی به دنبال استفاده از زبان طراحی جدید خود که با G6 شروع کرده و براساس آخرین پتنت خود، قصد دارد که از یک طراحی بسیار با حواشی کم در گوشی LG V30 یا G7 استفاده کند.

همانند با گوشی عالی V20 که سال گذشته به بازار آمد، انتظار می‎رود این شرکت کره‎ای در پائیز از V30 رونمایی کند. در نتیجه زمان رونمایی از این پتنت منطقی است و طراحی به تصویر کشیده شده در زیر یقینا یک گوشی سری V را نشان می‎دهد، البته با ظاهر به‎روزرسانی شده‎ای که امسال G6 ال‎جی با خود به همراه آورد. طراحی‎های ساده‎ی زیر یک بلندگوی مکالماتی گرد و ماژول دوربین را نشان می‎دهد که نمایشگر معروف سری V در دو طرف آن‎ها دیده می‎شود. این اولین مرتبه است که شاهد هستیم نمایشگر دوتایی این سری از گوشی‎های ال‎جی کل مساحت جلو را بپوشاند چون اگر به یاد داشته باشید در نسل‎های قبلی شاهد استفاده از یک نمایشگر ثانویه در سمت راست ماژول دوربین جلو بودیم. حواشی نشان داده شده در این تصویر واقعا انگاری وجود ندارند و شیشه‎ی جلو احتمالا تخت باقی‎ می‎ماند، دو نوع عنصر طراحی که در طراحی G6 نیز دیده بودیم. هم‎چنین این احتمال وجود دارد که نسبت تصویر این نمایشگر 18:9 (یا 2:1) مشابه با G6 انتخاب شود.

هم‎چنین قسمت پایین این گوشی نشان داده شده است تا تک اسپیکر، پورت یو‎اس‎بی (احتمالا نوع C) و درگاه هدفون 3.5 میلی‎متری را بتوانیم ببینیم. هر دو شرکت ال‎جی و سامسونگ تصمیم به حفظ این پورت مهم صوتی که برای مصرف‎کنندگان مهم است گرفته‎اند، برخلاف سایر رقبای بازار که در ماه‎های اخیر محصولاتی بدون آن عرضه کرده‎اند. احتمال گوشی V30 بهره‎مند از گواهینامه‎ی IP68 برای مقاومت نسبت به آب و گرد و غبار شود، گرچه تست سقوط گرید نظامی را همانند با گوشی‎های قبلی سری V ال‎جی حفظ کند یا خیر مشخص نیست.

لينک کوتاه: http://tech-news.ir/?p=67949

[ad_2]

لینک منبع

شایعه: گوشی DOOGEE X30 مجهز به چیپست Helio X30 و 8 گیگابایت رم می‎شود

[ad_1]

اخیرا گوشی DOOGEE Y6 Max روانه‎ی بازار شده و حال این شرکت تصمیم به ارائه‎ی محصول قدرتمندتری به اسم DOOGEE X30 گرفته است. این گوشی ظاهرا پرچم‎دار در پیش روی شرکت Doogee به شمار می‎رود اگر به شایعات بتواند استناد کرد با اسمارت‎فون قدرتمندی واقعا روبرو هستیم. رندر ناقص و اطلاعاتی در خصوص این گوشی به بیرون درز پیدا کرده است که تصویر را در پایین می‎توانید مشاهده کنید.

همان‎طور که در این تصویر می‎بینید، این گوشی ظاهرا از فلز ساخته شده، در حالی‎‎که بر روی نمایشگر از شیشه‎ی خمیده‎ی 2.5 بعدی استفاده شده است. اسم برند این شرکت بر روی قسمت پشتی این گوشی درج شده است و در پنل پشتی دو دوربین به همراه تک فلاش ال‎ای‎دی به چشم می‎خورد. دکمه‎های پاور/ قفل کردن گوشی و کم و زیاد کردن صدا در سمت راست این گوشی قرار دارند و به نظر می‎رسد با مدل مسی‎رنگ این دستگاه روبرو هستیم، گرچه نمای جلویی آن سفید است. منبع اطلاعاتی این شایعه ادعا می‎کند در قلب این دستگاه از پردازنده‎ی ده هسته‎ای 64 بیتی Helio X30، یعنی پردازنده‎ی پرچم‎دار کاملا جدید مدیاتک استفاده به شمار می‎رود. به همراه این چیپست 8 گیگابایت رم و 256 گیگابایت حافظه‎داخلی دیده می‎شود و باتری 4050 میلی‎آمپرساعتی نیز جزو این مشخصات است. یک نمایشگر 5.7 اینچی با رزولوشن 2560 در 1440 پیکسل (QHD) نیز به کار گرفته می‎شود و اگر اطلاعات شنیده شده صحت داشته باشند، ظاهر این گوشی مجهز به دو دوربین سلفی است که در تصویر مذکور آن را می‎بینیم.

دو دوربین قرار گرفته در پنل پشتی DOOGEE X30 متفاوت هستند، یکی از آن‎ها لنزهای RGB دارد در حالی‎که دیگری از لنزهای مونوکروم استفاده می‎کند. هوآوی چندین دستگاه با این سیستم دوربین از جمله P10 و P10 پلاس عرضه کرده است. با آن‎که تاریخ عرضه‎ی DOOGEE X30 معرفی نشده است اما انتظار داریم این امر در انتهای تابستان رخ دهد.

لينک کوتاه: http://tech-news.ir/?p=67943

[ad_2]

لینک منبع